Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

Ντίνος Σιώτης, Αργύρης Χιόνης

Εικόνα
ΝΤΙΝΟΣ ΣΙΩΤΗΣ




Γεννήθηκε στην Τήνο το 1944. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτική Λογοτεχνία στο San Francisco State University. Στην Αμερική και τον Καναδά, όπου έζησε από το 1971 έως το 1989 και από το 1997 έως το 2004, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και στο ραδιόφωνο και ως Σύμβουλος Τύπου στην πρεσβεία της Ελλάδας στην Οτάβα και στα Προξενεία της Ελλάδος του Σαν Φρανσίσκο, της Νέας Υόρκης και της Βοστόνης. Από το 1976 διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Wire Press. Έχει δώσει διαλέξεις και έχει οργανώσει και λάβει μέρος σε ημερίδες, συνέδρια και συμπόσια για την ελληνική λογοτεχνία και τον πολιτισμό στην Ευρώπη και την Βόρειο Αμερική. Οργανώνει εκδηλώσεις για τα ελληνικά γράμματα από το 1971 στη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο, το Τορόντο, το Μοντρεάλ, το Βανκούβερ, τη Μινεάπολη, το Λος Άνζτελες, το Μπόκα Ρατόν. Από το 1979 έως το 2009 συνεργάζονταν τακτικά με το Βήμα της Κυριακής με κριτικές και άρθρα για το βιβλίο και την επικοινωνία. Έχει εκδώσει, στα ελ…

Αντώνης Φωστιέρης

Εικόνα
Ο Αντώνης Φωστιέρης  συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σημαντικότερους ποιητές της Γενιάς του '70. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαίου 1953 και κατάγεται από την Αμοργό. Αποφοίτησε με άριστα από το Λύκειο και πέτυχε πρώτος στις εισαγωγικές  εξετάσεις της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοιτά με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Το 1976 παίρνει το πτυχίο του με άριστα και συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές Ιστορίας Δικαίου στο Παρίσι με υποτροφία του γαλλικού κράτους (1976-1980). Δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα σε ηλικία δώδεκα ετών, ενώ ως μαθητής Γυμνασίου και Λυκείου συνεργάστηκε με τη Διάπλαση των Παίδων και τη Νέα Εστία.Σε ηλικία δεκαέξι ετών εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Στροφές και Μεταλλάξεις (που αργότερα απέσυρε) και δεκαοκτώ ετών Το Μεγάλο Ταξίδι. Ακολούθησαν άλλα εννέα ποιητικά του βιβλία. Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν δεκαοκτώ μεταφράσεις βιβλίων του σε ευρωπαϊκές γλώσσες. Η ποίησή του έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία και περιλαμβάν…

Μιχάλης Παπανικολάου

Εικόνα
ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ . Τι γίναν οι παρέες εκείνες Πού πήγαν τα τρελά τραγούδια που ξεχύνονταν στους δρόμους αδελφωμένα και γκρέμιζαν τα σιδερένια κάστρα και σπάζανε τις αλυσίδες μιας πατρίδας μασκαράς φτιασιδωμένης με μπογιές και μπιχλιμπίδια από το Γιουσουρούμ Τι γίναν οι παρέες εκείνες Τι γίναν οι ποιητές που ψέλνανε το ξόδι όσων δεν αντέξανε την υγρασία του πόνου Κάτω στους δρόμους οι σύντροφοι μεθάνε όλοι μαζί για να ξορκίσουν την παλιά-τους φωνή την αδέξια πορεία-τους τα φλογισμένα τραγούδια σαν νάρχονταν απ τους Δελφούς χρησμοί Δέκα μέτρα μπροστά-μου σωριάσανε τον Πέτρουλα στο πεζοδρόμιο Δε λογαριάζανε μέρες που πέρασαν μα αυτές που θάρθουν μακριά απ τις προδοσίες των λέξεων και τα λόγια-τους αγκάθια φονικά σαν το αθάνατο Αθάνατο Δακρύζουνε τα κάγκελα ραγίζουνε τα μάτια-μας κ οι ματωμένοι ν ακούγονται σαν τα πονεμένα σέρβικα τραγούδια Ήταν κι εκείνος ο ψηλός λεβέντης που τραγούδαγε δυνατά * για ν ακούσουν πίσω από τον τοίχο πως άντεξε κι απόψε ν ακούσουνε τα σκοτεινά τα μάτια οι σιδερένιοι…

Για τη Μάνα

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ

Έρχεσαι απ'τα προχτές στα όνειρά μου:
πάνω σ'ένα κρεβάτι ν'αγωνίζεσαι.

Απόψε όμως,
καθόσουν έξω στην αυλή και μπάλωνες.
Κοιτούσα τα πληγιασμένα μπράτσα σου.
Είναι απ'τους ορούς, μου λες,
με βασανίσανε.

          (Χρίστος Λάσκαρης, από τη συλλογή ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ!, Διαγώνιος 1986)


ΟΤΑΝ Η ΛΑΜΨΗ ΜΙΑΣ ΠΑΛΙΑΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑΣ
                                       στη μητέρα μου που έφυγε

Τι απαλά θροίζουν τα μαλλιά σου
όταν φυσά ο αγέρας μες στη μνήμη μου.
Τι ζωντανή που φαίνεσαι πάνω στα χόρτα
όταν η λάμψη μιας παλιάς χειρονομίας
στα μαλλιά μου, σε φωτίζει.

Τι απαλά που λάμπεις στο μυαλό μου
και σηματοδοτείς μ'ένα δικό σου φως
όλες τις πλεύσεις.

          (Μανόλης Πρατικάκης, από τη συλλογή ΝΥΧΤΑ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ, 1980)


ΜΗΤΕΡΑ ΔΩΡΗΤΗ ΣΩΜΑΤΟΣ

Αναστημένα σε ξένο πρόσωπο τα μάτια σου
έκπληκτα γύρω τους κοιτάζουν δίχως μνήμες
κι εμένα αδιάφορα με προσπερνάνε
σα να μη μ'αγάπησαν ποτέ.
Άρρυθμοι οι κτύποι της καρδιάς σου
στο στήθος κάποιου άγνωστου
παράφορα αγωνίζο…

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Τέσσερα Ποιήματα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου (1931-1996)



ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Αν φύγεις εκεί που η θάλασσα σμίγει με μουσικές και με φώτα
να θυμάσαι, κάνει κρύο σ'αυτό τον παράξενο κόσμο
δεν έχω τίποτε άλλο, μόνο δάκρυα
που παίζουν με το μουσκεμένο φως του δρόμου

ΑΘΗΝΑ

Πολιτεία γυμνή, πρωινό με τις άδειες καρέκλες
δεν είναι δω τόπος να μείνουμε
εδώ δεν έχει δρόμους δεν έχει μάτια
μέσα σ'ερειπωμένα παράθυρα
μια μυρωδιά γκαζιού και κίτρινης λαδομπογιάς

                 (Από τη συλλογή ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, 1954)


ΚΑΜΙΑ ΑΦΙΣΑ Ή ΤΟΙΧΟΣ

Καμιά αφίσα ή τοίχος δε θα μαρτυρεί
το ελαφρό σου πέρασμα στη φλέβα

Πέφτεις σα σιγανή βροχή ανύποπτη
ανάμεσα στα ξεραμένα φύλλα

Καμιά σκαπάνη μουσικού δε θα σε βρει
τόσο βαθιά στο αίμα


Η ΒΕΡΑΝΤΑ

Αυτή η βεράντα που περάσαμε ένα βράδυ
κατάμονοι μες στην ερημωμένη πόλη
αυτή η βεράντα μες στο καλοκαίρι
είναι η μόνη ανάμνηση που απόμεινε
τώρα που ο άνεμος σηκώνεται και φέρνει σκόνη

                  (Από τη συλλογή ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, 1963)



Τρία Ποιήματα

Εικόνα
Ένα ποίημα του Αντώνη Δωριάδη


Ο Αντ. Δωριάδης είναι κυρίως θεατρικός συγγραφέας. Δυστυχώς, τα ελάχιστα στοιχεία που μπορεί ν'ανακαλύψει κανείς σχετικά με το (πολύ περιορισμένο πάντως σε όγκο) ποιητικό έργο του δεν μου επέτρεψαν ούτε καν να εντοπίσω την πηγή του υπέροχου αυτού ποιήματος, το οποίο χρόνια τώρα το έχω καταγράψει ανάμεσα στα αγαπημένα μου. Το είχα συναντήσει κάποτε σε μια ποιητική ανθολογία. 
ΤΟ ΧΙΟΝΙ

Έξω απ'το παράθυρο το χιόνι που πέφτει
αργά, επίμονα, αναπόφευκτα, μαλακά.
Μέσα απ'το παράθυρο η αχνή μορφή μιας γυναίκας
καθώς λικνίζει νανουρίζοντας ένα βρέφος.
Το χιόνι και το τραγούδι της, ένα τοπίο-
το ίδιο τοπίο.

Ύστερα, πέρασε ένα στρατιωτικό αυτοκίνητο
χαράζοντας δυο ευθείες σκούρες γραμμές
πάνω απ'το ολόλευκο τραγούδι της γυναίκας.


Ματθαίος Μουντές (1935-2000)


Ο ποιητής Ματθαίος Μουντές καταγόταν από τη Χίο. Σπούδασε Θεολογία στο πανεπιστήμιο Αθηνών κι εργάστηκε ως καθηγητής στην ιδιωτική εκπαίδευση. Επί χρόνια παρουσίαζε ραδιοφωνικές εκπομπές πολιτιστικ…

Μίλτος Σαχτούρης - Γιώργης Παυλόπουλος: Δύο ποιήματα για την Κατοχή

Εικόνα
Πρόκειται για δύο ποιήματα που εκφράζουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο τις δραματικές εμπειρίες της Κατοχής. Προέρχονται και τα δύο από ποιητές της γενιάς που μεγάλωσε μέσα στον Πόλεμο, ποιητές που εντάσσονται, κατά την γραμματολογία, στην Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά.

Το πρώτο είναι του Μίλτου Σαχτούρη και είναι ένα από τα γνωστότερα ποιήματά του. 
Ο Μίλτος Σαχτούρης (1919-2005), ένας από τους σημαντικότερους νεοέλληνες ποιητές, ήταν δισέγγονος του ήρωα του '21 Γεωργίου Σαχτούρη. Σπούδασε νομικά, αλλά εγκατέλειψε τη σχολή του στο τέταρτο έτος κι αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην ποίηση, μέχρι το τέλος της ζωής του. Ανήκει στην ομάδα των πρώτων Ελλήνων υπερρεαλιστών ποιητών. Εξέδωσε 15 ποιητικά βιβλία.


 Η ΑΠΟΚΡΙΑ


Μακριά σ’ έν’ άλλο κόσμο γίνηκε αυτή                                                 η αποκριά το γαϊδουράκι γύριζε μες στους έρημους δρόμους όπου δεν ανάπνεε κανείς πεθαμένα παιδιά ανέβαιναν ολοένα στον ουρανό κατέβαιναν μια στιγμή να πάρουν τους αετούς τους                                    …

Δύο Ποιήματα του Γιώργου Μαρκόπουλου

Εικόνα
Ο ποιητής Γιώργος Μαρκόπουλος γεννήθηκε το 1951 στη Μεσσήνη. Σπούδασε οικονομικά και στατιστική στην ΑΣΟΕΕ. Κατατάσσεται στους ποιητές της λεγόμενης "Γενιάς του '70". Το 1996 τιμήθηκε με το Βραβείο Καβάφη και το 1999 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του "Μη Σκεπάζεις το Ποτάμι", η οποία ήταν επίσης υποψήφια για το Ευρωπαϊκό Αριστείο του 2000. Το 2011 τιμάται για δεύτερη φορά με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, για τη συλλογή του "Κρυφός Κυνηγός", ενώ, ένα μήνα μετά, του απονέμεται το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη) για το σύνολο του έργου του. Παράλληλα με την ποίηση γράφει λογοτεχνικές κριτικές και άλλα κείμενα σε περιοδικά και εφημερίδες.